
Psikologët zbulojnë mekanizmin emocional që e kthen dashurinë në konflikt dhe shtëpinë në fushëbetejë
Kur në media u shfaq lajmi se në familjen Beckham po shpërthejnë sërish tensione, shumëkush e pa si edhe një thashethem nga bota e të famshmëve. Brooklyn Beckham, bashkëshortja e tij Nicola Peltz, nëna Victoria dhe babai David, fotografi perfekte në tapetin e kuq, e pastaj papritur rrëfime për distancë emocionale, marrëdhënie të ftohta dhe tensione familjare. Por, nën gjithë këtë shkëlqim, fshihet diçka shumë më e afërt për secilin prej nesh.
Sepse kjo nuk është thjesht një histori për të famshëm.
Kjo është historia e pothuajse çdo familjeje.
Marrëdhënia vjehërr – re: tensione që lindin në heshtje
Marrëdhënia mes vjehrrës dhe resë është një nga ato tema për të cilat flitet rrallë hapur, por që ndihen që në drekën e parë familjare. Në vërejtje të vogla, në qortime të heshtura, në atë ndjesi ku të gjithë buzëqeshin, por askush nuk është vërtet i çliruar.
Problemet rrallë lindin nga një grindje e madhe. Më shpesh, ato grumbullohen në heshtje, me vite, nga pritshmëritë e pathëna dhe fjalitë e gëlltitura.
Personi i njëjtë, dy role krejtësisht të ndryshme
Ekspertët e marrëdhënieve familjare shpjegojnë se këtu përplasen dy emocione të forta, por krejtësisht të ndryshme, ndaj të njëjtit burrë.
Nëna e sheh djalin si fëmijën që e ka rritur, mbrojtur dhe vënë gjithmonë në radhë të parë. Ndërsa gruaja e sheh atë si partnerin me të cilin ndërton jetën, intimitetin dhe rregullat e shtëpisë së tyre.
Ajo që për njërën duket si kujdes dhe zakon, për tjetrën duket si ndërhyrje në territorin personal. Këtu fillon një tension i heshtur që shpesh shndërrohet në një luftë të padeklaruar për kufij dhe kontroll.
Çfarë thonë psikologët?
Terapistja amerikane e familjes, Dr. Susan Newman, paralajmëron prej vitesh se shumë vjehrra ndihen sikur po përjashtohen nga jeta e djalit, ndërsa nuset shpesh i përjetojnë këshillat si kritikë dhe kontroll – edhe kur vijnë nga qëllime të mira.
Në këtë keqinterpretim të vazhdueshëm lind një rreth vicioz keqkuptimi, ku të dyja palët ndihen të lënduara.
Djali në mes – pozicioni më i vështirë emocional
Dhe në mes mbetet ai: djali, burri, partneri që zakonisht beson se heshtja do ta ruajë paqen.
Sipas psikologut britanik Dr. Oliver James, kjo është emocionalisht pozita më e vështirë në gjithë këtë dinamikë. Shumë burra përpiqen të mbeten neutralë, të mos lëndojnë askënd, të “mos përzihen”. Por pikërisht kjo heshtje shpesh e përkeqëson situatën.
Kur ai nuk vendos kufij të qartë dhe nuk tregon se marrëdhënia me partneren është prioritet, të dyja palët fillojnë të ndihen të pasigurta:
Nëna mendon se po humbet vendin e saj
Gruaja mendon se nuk ka mbështetjen e tij
Në fund, të gjithë janë të pakënaqur dhe ai mbetet i copëtuar mes dy anëve.
Grindjet nuk lindin nga gjërat e mëdha, por nga përditshmëria
Në praktikë, konfliktet pothuajse kurrë nuk nisin nga drama të mëdha. Ato lindin nga gjëra të vogla:
mënyra e rritjes së fëmijëve
zgjedhja e punës
rregullimi i shtëpisë
mënyra e gatimit apo e menaxhimit të familjes
Këshillat që synojnë të ndihmojnë tingëllojnë si kritikë. Kujdesi tingëllon si kontroll. Pastaj vjen tërheqja emocionale, agresioni pasiv dhe ftohja e marrëdhënieve.
Psikologët paralajmërojnë se kjo atmosferë ndikon edhe te fëmijët, të cilët e ndiejnë tensionin shumë më mirë sesa mendojnë të rriturit. Me kalimin e kohës, dëmtohet edhe vetë marrëdhënia bashkëshortore.
A mund të jetë kjo marrëdhënie e shëndetshme?
Lajmi i mirë është: po, mundet.
Kur të dyja palët pranojnë se dashuria për të njëjtin person nuk është garë, dhe se secili ka vendin e vet, hapësira për konflikt zvogëlohet ndjeshëm.
Respektimi i kufijve, privatësisë dhe komunikimi i sinqertë, pa akuza, shpesh mjaftojnë që tensioni të shndërrohet në një marrëdhënie korrekte, madje edhe të ngrohtë.
Historia e Beckham-ëve është vetëm versioni më i zhurmshëm i asaj që ndodh në shumë shtëpi
Pa reflektorë, pa tituj mediash, por me të njëjtat emocione.
Sepse familja nuk është kurrë një fotografi perfekte nga Instagrami. Ajo është proces i vazhdueshëm përshtatjeje, kompromisi dhe mësimi i roleve të reja.
