Ikja e sofistikuar e Albin Kurtit, për t’u rikthyer sërish – Ora Info Ballina | ORAinfo.com - Nuk ndalet

Ikja e sofistikuar e Albin Kurtit, për t’u rikthyer sërish

Shkruar nga: Musa Preteni

13:02 | 29 Mars 2020

Njëri në verë e tjetri në pikun e krizës së koronavirusit. Marrëveshja finale mes Kosovës dhe Serbisë rrëzoi dy kryeministra në një hark kohor prej 8 muajsh. Sado që rrethanat e rënies se Ramush Haradinajt në korrik 2019 dhe Albin Kurtit në mars 2020 janë të ndryshme, në esencë ekziston një burim, marrëveshja finale Kosovë – Serbi.

Që kjo marrëveshje është afër e tregojnë jo vetëm deklaratat e diplomatëve e liderëve botërorë, por edhe dorëzimi i dy kryeministrave të Kosovës përballë këtij momentumi politik, apo më mirë të themi vetdorëzim.

Pra, është goxha e thjeshtë, Ramush Haradinaj dhe Albin Kurti nuk ishin të gatshëm ta sakrifikojnë rrugëtimin e tyre politik dydekadësh për një marrëveshje që në çfarëdo forme nuk do të jetë aspak popullore, sepse e tillë nuk ka qenë as Rambujeja e as Vjena edhepse patën rezultate historike për Kosovën dhe qytetarët e saj. Asnjë proces negociator nuk është popullor, andaj matja e tij bëhet vetëm përmes rezultati që krijon.

Ramush Haradinaj e Albin Kurti u dorëzuan, nuk patën guxim të notojnë më tutje në ujërat e rrëmbyeshme duke përdorur barkën e shpëtimit. Të dy përdorën barkën e njëjtë për të ikur, por që se shumë ndryshe nga njëri tjetri. Ramushi u nis nga bregu i lumit për të dalë matanë, por fortunat dhe rrymat e ashpra të lumit e bën që të dorëzohej, si duket i dhimbsej sakrifikimi i rrugëtimit 20 vjeçar deri tek lumi, andaj kërkonte barkë shpëtimi që të kthehej prapa.

Sigurisht për secilin barka ishte e gatshme andaj Ramushi hipi në të dhe u kthye në breg të lumit nga ku ishte nisur. Dha dorëheqje duke përdorur barkën shpëtuese që ka një emër të qartë TARIFË.

Albini përplot eufori e entuziazëm po hynte në lumin e rrëmbyeshëm të cilin e kishte etiketuar përgjatë historisë së tij politike, madje nga aty kishte pasur edhe ngritjen e tij politike për disa vjet nga jashtë e për dyshfishin e saj brenda institucioneve. As Albini nuk kishte guximin e sakrificës, tek e fundit pse do të duhej ta merrnin këtë barrë Ramushi e Albini kur Hashimi drejtoi kaq gjatë vendin e i dha formë procesit negociues për shumë vite.

Albini e kishte tashmë barkën e shpëtimit aty, ja la Ramushi të gatshme. Por Albini me të hipur në barkë vendosi ta godas partnerin qeverisës, LDK-në, duke e inatosur e ajo nga inati vendosi ta kthejë barkën në bregun ku ishin nisur. Albini suksesshëm
arriti të krijojë iluzionin se ai deshi të ecë tutje, por LDK e goditi dhe e ktheu barkën aty ku ishin nisur. Por ky iluzion besohet nga masa e gjerë, pikërisht nga ajo kategori që Albini dëshiron ta besojë. Ai dëshiron të bind masën e aspak politikanët dhe diplomatët ndërkombëtarë.

Krejt kjo në shërbim të planit që kryeministri në detyrë tashmë e ka përgatitur, rikthimin e tij në zgjedhjet e ardhshme, të cilat do të mbahen pas marrëveshjes finale mes Kosovës dhe Serbisë. Tek e fundit kjo është dëshira e Albinit dhe të gjithëve, me përjashtim të Thaçit që është në proces dhe dëshiron t’i japë epilog.

Ka një shpjegim logjik për pozicionimin e liderëve politikë në Kosovë, karshi arritjes dhe angazhimit për marrëveshjen finale Kosovë – Serbi. Është gjeneza politike e tyre, rrugëtimi i tyre politik dhe rrethanat kur u ngjizën si figura publike. Po e filloj me LDK-në e cila lindi në një periudhë kur ishte e domosdoshme të lindte diçka e tillë.

Por megjithëse këtij formacioni politik e popullor i printe një intelektual i shquar me një përkrahje të paparë popullore, ai sërish nuk pati guximin të nënshkruajë i pari marrëveshjen e Rambujesë, të cilën Albini e pat kundërshtuar për shumë vite, anipse ajo dha rezultate historike për Kosovën, solli ndërhyrjen e NATO-s e rrjedhimisht çlirimin.

Rugova mbajti bajrakun, siç do ta quante Albini, për disa vite por e lëshoi në
momentin vendimtar. E lëshoi tek krahu ushtarak, të cilët pa u menduar shumë e nënshkruan e pas tyre edhe Rugova. Pra Rambujeja dha rezultatet e saj historike për Kosovën jo për shkak të zotësisë së delegacionit kosovar për negociim, por për shkak të pranisë dhe konsistencës amerikane në proces, garantuesit të shtetit të Kosovës.

Po e vazhdoj me Ramush Haradinajn, cili kishte filluar karrierën si ushtarak i rreptë e luftëtar trim. Komadant zone që nuk i bindej askujt, madje as Shtabit të Përgjithshëm të UÇK-së të cilëve as nuk ua lexonte letrat me vendime e urdhëra. Pas luftës Ramushi hyri në politikë por nuk arriti të shkëputej nga e kaluara e tij prej ushtaraku që e konsideronte të shenjtë e si duket edhe armën e fortë për rrugetim në një terren shumë më të ndryshëm se ushtria, pra në politikë.

Ai për asnjë moment nuk ka shfaqur ambicie të politikës së jashtme, por gjithmonë në politkën e brendshme, gjë të cilën e dëshmoi edhe gjatë dy viteve kryeministër, kur e la Thaçin të lirë në këtë fushë e dikur hyri edhe vet por u largua shpejt duke demaskuar planet e ashtuquajtura sekrete të ndarjes së Kosovës.

Albini e nisi në rrugë më 1997 si student kundër regjimit shtypës të Milloshevicit, e pas luftës e vazhdoi sërish në rrugë tash kundër klasës politike e kundër misionit të kombeve të bashkuara në Kosovë. Më 2010 hyri në institucione por nuk arriti ta largojë petkun opozitar të rrugës.

Komento: